ชำระล่าช้า? รัฐบาลกำลังดำเนินการ

ในช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมา ระบบชำระเงินในตลาดพัฒนาส่วนใหญ่ได้เปลี่ยนจากกระบวนการช้าซึ่งใช้เวลาหลายวัน เช่น เช็ค ไปสู่การโอนเงินเกือบจะทันทีระหว่างคู่สัญญา อย่างไรก็ตาม ในขณะที่ผู้ซื้อสามารถโอนเงินแบบเรียลไทม์ได้แล้ว หลายคนยังคงดีเลย์การชำระเงินบ่อยครั้งเพื่อรักษาสำรองเงินสดในห่วงโซ่อุปทานของตนเอง

อย่างที่ Hugh Thomas นักวิเคราะห์อาวุโสด้านการค้าและองค์กรที่ Javelin Strategy & Research อธิบายไว้ใน Faster Funds by Fiat: A Global Comparison of Payment Timing Regulations เป็นหน้าที่ของรัฐบาลที่จะดูแลไม่ให้ความต้องการของผู้ซื้อในการเก็บรักษาเงินสดเป็นภาระเกินสมควรต่อซัพพลายเออร์ โดยเฉพาะซัพพลายเออร์รายเล็ก

ทำไมถึงเป็นเช่นนี้?

แนวโน้มที่ผลักดันให้ชำระเงินให้ซัพพลายเออร์ล่าช้ายิ่งขึ้นนั้นเกิดจากวิกฤตการเงินโลก นักวิเคราะห์การเงินเริ่มประเมินบริษัทอย่างใกล้ชิดมากขึ้นโดยพิจารณาจากกระแสเงินสด: ว่ามีเงินสดพร้อมใช้เท่าไร, สร้างรายได้เท่าไร, และสามารถดึงเงินออกจากธุรกิจได้เมื่อใด

เมื่อเงินสดที่พร้อมใช้งานกลายเป็นข้อพิจารณาทางการคลังที่สำคัญ บริษัทต่างๆ จึงมีแรงจูงใจที่จะดีเลย์การชำระเงินเพื่อเก็บเงินไว้ในมือให้นานที่สุด

“มีความสามารถในการรับชำระเงินจากฝ่ายหนึ่ง แล้วเก็บไว้ก่อนที่จะจ่ายค่าสินค้าและบริการของคุณ ซึ่งเป็นผลให้มีเงินสดในมือมากขึ้นจากห่วงโซ่อุปทานของคุณ” Thomas กล่าว “บริษัทขนาดใหญ่มักสะสมเงินสดมากขึ้นในช่วง 15 ปีที่ผ่านมา และนี่คือสิ่งที่รัฐบาลต้องการแก้ไข”

อีกหนึ่งแรงผลักดันให้รัฐบาลแทรกแซง โดยเฉพาะในตลาดเกิดใหม่ คือ ภาวะเงินเฟ้อสูง บราซิลเป็นหนึ่งในประเทศแรกที่นำระบบชำระเงินแบบเรียลไทม์ที่แพร่หลาย ซึ่งสมเหตุสมผลเนื่องจากอัตราดอกเบี้ยจริงของประเทศแตะ 30% ถึง 40% ในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ หากซัพพลายเออร์ต้องรอ 60 วันเพื่อรับชำระเงิน พวกเขาจะขายสินค้าในราคาที่ลดลงประมาณ 5% ถึง 7% จึงไม่แปลกที่หน่วยงานกำกับดูแลจะบังคับให้มีการชำระเงินที่รวดเร็วขึ้นในตลาดที่อัตราดอกเบี้ยสูง

การค้นหาสูตร

ผลลัพธ์คือ หลายรัฐบาลกำลังสร้างแนวทางให้ซัพพลายเออร์มีทางเลือกเมื่อผู้ซื้อดีเลย์การชำระเงิน บางระบบมีการเสนอระบบอนุญาโตตุลาการแบบเร่งด่วน ช่วยให้ผู้รับชำระสามารถแก้ไขข้อพิพาทผ่านอนุญาโตตุลาการเฉพาะทาง

ในบางภูมิภาค รัฐบาลร่วมมือกับนักการเงินในท้องถิ่นเพื่อสร้างตลาดส่วนลดใบแจ้งหนี้ที่ได้รับการอนุมัติจากรัฐบาล หน่วยงานกำกับดูแลมีอิทธิพลต่อคุณสมบัติของผู้เข้าร่วมในโปรแกรมเหล่านี้และสิ่งที่นักการเงินสามารถเรียกเก็บ ควบคุมให้การชำระเงินแก่ซัพพลายเออร์รวดเร็วขึ้น

“นั่นเป็นวิธีหนึ่งในการเร่งการชำระเงินให้ซัพพลายเออร์ โดยไม่ใช่สิ่งที่ผมคิดว่าน่ากลัวที่สุด ซึ่งก็คือการบังคับให้กำหนดว่าผู้ซื้อจะต้องจ่ายเงินให้ซัพพลายเออร์ภายในกี่วัน” Thomas กล่าว “มีเหตุผลมากมายที่คุณไม่อยากให้รัฐบาลบอกว่าคุณไม่สามารถให้ใบแจ้งหนี้มีอายุเกิน 60 วันได้ ถ้าคุณเป็นผู้ผลิตอากาศยาน คุณจะมีระยะเวลานานและใช้เวลานานในห่วงโซ่อุปทานในการสร้างชิ้นส่วนแบบกำหนดเอง คุณคงไม่อยากให้กฎเดียวกันนี้ใช้กับผู้ผลิตอากาศยานและร้านอาหารจานด่วนที่ของมาส่งทุกวัน”

“ชื่อเสียงและการเปิดเผย”

Thomas เน้นย้ำอีกวิธีหนึ่งที่มีประสิทธิภาพคือแผน “ชื่อเสียงและการเปิดเผย” รัฐบาลกำหนดให้บริษัทเปิดเผยข้อมูลต่อสาธารณะเกี่ยวกับความรวดเร็วในการชำระเงินและความสอดคล้องกับเงื่อนไขการชำระเงินที่ตกลงกัน ภายใต้กฎเหล่านี้ ธุรกิจต้องรายงานจำนวนการชำระเงินภายใน 30 วัน, 60 วัน และเวลาที่ใช้เฉลี่ยในการชำระเงิน ออสเตรเลียและสหราชอาณาจักรใช้แผนเหล่านี้อย่างประสบความสำเร็จในการลดจำนวนวันชำระเงินเฉลี่ย, ปรับปรุงวันขายค้างรับ และเพิ่มความสอดคล้องกับเงื่อนไขการชำระเงิน

โครงการเหล่านี้ยังเปิดโอกาสให้สื่อมวลชนได้ข้อมูลเชิงลึกว่า บริษัทใดบ้างที่อ้างว่ารับสนับสนุนซัพพลายเออร์รายเล็ก แต่ในทางปฏิบัติไม่เป็นเช่นนั้น ออสเตรเลียได้ปรับปรุงแนวทางเพื่อเพิ่มการเปิดเผยข้อมูลต่อสาธารณะและสนับสนุนการรายงานเชิงสืบสวน

การเผยแพร่ผลการตรวจสอบ

ในสหราชอาณาจักร การเปิดเผยข้อมูลในรายงานกรรมการบริษัทเป็นสิ่งที่จำเป็น เช่นเดียวกับข้อกำหนดของ SEC สำหรับบริษัทในสหรัฐอเมริกา เพื่อให้ผู้ถือหุ้นและนักวิเคราะห์สามารถเข้าถึงข้อมูลได้

“คุณต้องเป็นผู้มีส่วนร่วมในบริษัทเพื่อเซ็นรับรองข้อมูลนี้” Thomas กล่าว “ชื่อของคุณจะปรากฏข้างๆ ว่าเป็นผู้รับผิดชอบนโยบายการชำระเงินของบริษัท มีความเสี่ยงด้านชื่อเสียงและความรับผิดชอบต่อหน้าที่ด้วย”

ความโปร่งใสนี้ยังช่วยให้ซัพพลายเออร์สามารถตัดสินใจได้อย่างรอบคอบ ซัพพลายเออร์อาจพบว่าลูกค้าชำระเงินตามเงื่อนไขเพียง 20% ของเวลา โดยมีระยะเวลาการชำระเงินเฉลี่ย 90 วัน แม้ว่าเงื่อนไข 30 วันจะเป็นมาตรฐาน ซัพพลายเออร์ก็สามารถคำนวณความน่าจะเป็นของการล่าช้าในการชำระเงินและวางแผนราคาได้อย่างสมจริงมากขึ้น เพื่อหลีกเลี่ยงกับดักเงินสดและต่อรองได้ดีขึ้น

“สหราชอาณาจักรทำได้ดีมากในเรื่องนี้ แต่ผมก็แปลกใจที่ได้เห็นคำสั่งล่าสุดให้ใส่ตัวเลขเหล่านี้ในรายงานประจำปี” Thomas กล่าว “ซึ่งน่าจะเป็นการแสดงความตั้งใจว่าเราไม่คิดว่าเราได้ดำเนินการเพียงพอในเรื่องนี้แล้ว”

ความคืบหน้าแบบสองแนวทาง

โดยรวมแล้ว Thomas มองว่าความคืบหน้าเป็นไปอย่างไม่สม่ำเสมอ ประมาณ 60% ของบริษัทได้ปรับปรุงตั้งแต่มีการริเริ่มโครงการชำระเงินเหล่านี้ ในขณะที่ประมาณ 30% แย่ลง — และในบางกรณีแย่ลงอย่างมาก

อย่างไรก็ตาม รัฐบาลตระหนักถึงความสำคัญของการเร่งรัดการชำระเงิน ธุรกิจเสี่ยงที่จะเผชิญกับการดำเนินการทางกฎหมายที่เข้มงวดยิ่งขึ้นหากไม่ปฏิบัติตามแนวทางเหล่านี้

“อาจมีความคิดที่ว่าการรับมือกับสิ่งนี้อาจช่วยหลีกเลี่ยงความเสี่ยงที่จะต้องรับมือกับสิ่งที่รุนแรงกว่า” Thomas กล่าว “การทำเช่นนี้แทนที่จะหาสมดุลที่เหมาะสมระหว่างการสนับสนุนและการบังคับใช้ จะเป็นสิ่งสำคัญ”