ผู้นำตลาดตลาดทำนาย ทำไมถึงเปิดร้านขายของชำฟรีในนิวยอร์ก

ในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2026 มีร้านค้าพิเศษแห่งหนึ่งปรากฏตัวขึ้นที่เลขที่ 137 ถนน Seventh Avenue South ย่านเวสต์วิลล์ นิวยอร์ก

ชื่อร้านว่า “The Polymarket” ป้ายร้านเขียนคำว่า: ร้านขายของชำฟรีแห่งแรกของนิวยอร์กซิตี้ สร้างโดยชาวนิวยอร์ก สำหรับชาวนิวยอร์ก

ชั้นวางของเต็มไปด้วยมะเขือเทศ, มะเขือม่วง, นม และขนมปัง ไม่มีเคาน์เตอร์ชำระเงิน สินค้าทั้งหมดให้ฟรี นี่คือร้านค้าจริงที่ Polymarket แพลตฟอร์มพยากรณ์คริปโตเคอร์เรนซีวางแผนไว้หลายเดือน พร้อมกับการบริจาคเงินจำนวน 1 ล้านดอลลาร์ เพื่อมอบให้กับธนาคารอาหารนิวยอร์ก

ในวันเดียวกัน คู่แข่งของมัน Kalshi ก็เพิ่งจบกิจกรรมชั่วคราว: แจกคูปองอาหารฟรีมูลค่า 50 ดอลลาร์ให้กับผู้ที่ต่อแถวอยู่ในตลาด West End โดยมีแถวต่อกันเป็นหลายช่วงตึก มีผู้ลงทะเบียนรับเกือบ 1800 คน

นี่ไม่ใช่กิจกรรมการกุศลสิ้นปี แต่เป็นการกระทำของยักษ์ใหญ่ในตลาดพยากรณ์ที่มูลค่ารวมเกิน 20 พันล้านดอลลาร์ ซึ่งในเวลาเดียวกันและบนถนนเส้นเดียวกัน

แหล่งที่มา: X Twitter_Polymarket

หนึ่ง: ความรู้สึกแปลกใหม่ของตลาดพยากรณ์

ตลาดพยากรณ์เป็นอุตสาหกรรมที่มีอุปสรรคในตัวอยู่แล้ว

มันต้องการให้ผู้ใช้เข้าใจแนวคิดหลายอย่าง เช่น ออปชันแบบสองทาง, การชำระเงินด้วย oracle, การกำหนดราคาส่วนแบ่ง YES/NO ฯลฯ รวมถึงการฝากเงินเข้าสัญญาบนบล็อกเชน แล้วเดิมพันว่าธนาคารกลางจะขึ้นดอกเบี้ยไหม, ผลการเลือกตั้งประธานาธิบดีจะเป็นอย่างไร หรือเกมบางเกมจะเปิดตัวตามกำหนดไหม แม้ว่า Polymarket จะทำยอดเทรดเกิน 44 พันล้านดอลลาร์ในปี 2025 มูลค่าบริษัทแตะ 9 หมื่นล้านดอลลาร์ และได้รับเงินลงทุน 2 พันล้านดอลลาร์จาก Intercontinental Exchange ซึ่งเป็นบริษัทแม่ของ NYSE แต่จำนวนผู้ใช้งานทั้งหมดก็ยังไม่ถึง 920,000 คน

920,000 คือจำนวนผู้ติดตามบล็อกเกอร์คริปโตชั้นนำบน Twitter แต่สำหรับแพลตฟอร์มที่ตั้งเป้าจะเป็นโครงสร้างพื้นฐานของตลาดพยากรณ์ทั่วโลก ตัวเลขนี้ยังไม่เพียงพอ

ผู้ใช้งานเพิ่มขึ้นที่ไหน? ไม่ใช่ใน Wall Street ซึ่งมี Terminal ของ Bloomberg อยู่แล้ว ไม่ใช่ในชุมชนคริปโตซึ่งเป็นตลาดสีแดง ผู้ใช้งานเพิ่มขึ้นจริงคือชาวนิวยอร์กที่ต่อแถวรับไข่ไก่หน้าซูเปอร์มาร์เก็ต เขาอาจไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับโปรโตคอลพยากรณ์แบบกระจายศูนย์มาก่อน แต่เขารู้ดีว่าเนื้อวัว 50 ดอลลาร์พอให้เขากินได้สองวัน

เมื่ออุตสาหกรรมยังไม่เป็นที่เข้าใจของสาธารณะ ศัตรูตัวฉกาจของแบรนด์ไม่ใช่คู่แข่ง แต่คือความรู้สึกแปลกใหม่ วิธีที่ดีที่สุดในการกำจัดความรู้สึกแปลกใหม่นั้นไม่ใช่การลงโฆษณาในโซเชียลมีเดียมากขึ้น แต่คือการให้คนได้สัมผัสจริงกับคุณ ผู้ที่ได้รับนมฟรีจากร้านจะไม่ได้กลายเป็นเทรดเดอร์ในทันที แต่ครั้งต่อไปที่เขาเห็นคำว่า Polymarket ในข่าว เขาจะนึกถึงร้านขายของชำที่เขาเคยรับมะเขือเทศมากกว่า

สอง: เส้นทางของร้านค้าจริงและร้านชั่วคราว

การปะทะกันระหว่าง Polymarket กับ Kalshi แสดงให้เห็นกลยุทธ์ที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน

กลยุทธ์ของ Kalshi เป็นแบบชั่วคราว: เช่าใช้พื้นที่ในซูเปอร์มาร์เก็ต ติดป้ายโปรโมทหัวข้อพยากรณ์ จ้างพนักงานใส่ฮู้ดสีเขียวแจกสติ๊กเกอร์ “Kalshi loves free markets” ซึ่งกิจกรรมนี้ใช้เวลาเพียงสามชั่วโมง นี่คือกลยุทธ์การตลาดแบบไวรัลของบริษัทเทคโนโลยีในซิลิคอนวัลเลย์ ที่มีประสิทธิภาพ ต้นทุนต่ำ และง่ายต่อการทำซ้ำ

แต่ Polymarket เลือกทางที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิง มันไม่ได้เช่าใช้พื้นที่เดิม แต่เช่าร้าน จัดการใบอนุญาต เตรียมตัวเป็นเวลาหลายเดือน จนเปิดเป็นร้านค้าจริงอย่างสมบูรณ์ ทางการประกาศเน้นย้ำว่า: นี่ไม่ใช่บูธชั่วคราว แต่เป็นพื้นที่ค้าปลีกที่วางแผนและสร้างขึ้นจากศูนย์

Kalshi แข่งขันในเรื่องความนิยมของเหตุการณ์ ขณะที่ Polymarket แข่งขันในเรื่องการรับรู้ของทรัพย์สินทางปัญญา กิจกรรมชั่วคราวจะจบลงในสามชั่วโมง แถวจะหายไป สติ๊กเกอร์จะถูกโยนทิ้ง แต่ร้านค้าจะดำเนินต่อไป ป้าย Polymarket จะปรากฏอยู่มุมถนนอย่างถาวร การบริจาค 1 ล้านดอลลาร์จะเข้าสู่บัญชีประจำปีของธนาคารอาหารนิวยอร์ก และจะถูกอ้างอิงในรายงานการกุศลในอนาคต

นี่คือการเปลี่ยนมิติจากการวัดผลบนบล็อกเชือไปสู่การเล่าเรื่องบนถนน เมื่อหน่วยงานกำกับดูแลและสาธารณชนในอนาคตตรวจสอบอุตสาหกรรมตลาดพยากรณ์ เอกสารใบเสร็จรับบริจาคที่มีตราประทับของธนาคารอาหารจะมีอิทธิพลมากกว่าข้อมูลปริมาณการเทรดใดๆ

สาม: จากห้องประชุมสู่หน้าร้านซูเปอร์มาร์เก็ตในเกมการกำกับดูแล

เมื่อพูดถึงตลาดพยากรณ์ หนีไม่พ้นเรื่องการกำกับดูแล

ในปี 2022 Polymarket ถูกคณะกรรมการค้าสินค้าโภคภัณฑ์แห่งสหรัฐอเมริกา (CFTC) ลงโทษปรับ 1.4 ล้านดอลลาร์ และบล็อก IP ในสหรัฐอเมริกา ทำให้ต้องถอนตัวจากตลาดในประเทศ จนกระทั่งปี 2025 ได้รับอนุญาตจาก CFTC จึงเริ่มกลับเข้าสู่ตลาดสหรัฐอีกครั้ง

แต่ไฟเขียวจากระดับรัฐบาลกลางไม่ได้หมายความว่าระดับรัฐจะราบรื่นเช่นกัน ผู้ร่างกฎหมายในรัฐนิวยอร์กกำลังพิจารณา “พระราชบัญญัติ ORACLE” ซึ่งวางแผนจะจำกัดอย่างเข้มงวดตลาดพยากรณ์ตามเหตุการณ์ และอาจห้ามชาวนิวยอร์กเข้าร่วมเดิมพันบางประเภท อีกฉบับหนึ่งก็เรียกร้องให้ผู้ดำเนินการตลาดพยากรณ์ต้องได้รับใบอนุญาตจากรัฐก่อนดำเนินกิจการ

ความกังวลหลักของนักกฎหมายคือ การซื้อขายในข้อมูลภายใน การควบคุมตลาด และความเข้าใจผิดของผู้ใช้ทั่วไปที่อาจมองว่าตลาดพยากรณ์เป็นการพนัน

ในอดีต วิธีรับมือกับการกำกับดูแลของแพลตฟอร์มตลาดพยากรณ์คือจ้างบริษัทล็อบบี้ ยื่นคำแนะนำทางกฎหมาย และอธิบายเทคนิคในสภาคองเกรส ซึ่งเป็นสิ่งจำเป็น แต่ก็มีข้อจำกัดอยู่ในห้องประชุมเท่านั้น

แต่ครั้งนี้ Polymarket ขยายสนามรบจากห้องประชุมไปยังหน้าร้านซูเปอร์มาร์เก็ต เมื่ออีกไม่กี่เดือนต่อมา เมื่อสมาชิกสภานิติบัญญัติในนิวยอร์กอภิปรายร่างกฎหมาย ORACLE จดหมายจากประชาชนในเขตเลือกตั้งอาจปรากฏบนโต๊ะทำงาน: ร้าน Polymarket ให้อาหารฟรีแก่ชุมชนในฤดูหนาว พวกเขาอยู่บนถนน Seventh Avenue ไม่มีประวัติการฉ้อโกงหรือหลอกลวง

นายกเทศมนตรีนิวยอร์ก Zohran Mamdani เคยเสนอแนวคิดเปิดร้านขายของชำสาธารณะใน 5 เขตของเมืองเพื่อลดราคาสินค้าอาหาร ร้านขายของชำฟรีของ Polymarket ก็อยู่ในแนวคิดนี้เช่นกัน มันไม่ได้ประสานงานกับรัฐบาลท้องถิ่น และไม่จำเป็นต้องทำ เมื่อการดำเนินการของเทคโนโลยีสอดคล้องกับความต้องการของประชาชน สื่อก็จะเอนเอียงไปในทางใดทางหนึ่งเอง

สี่: ความไว้วางใจคือค่าใช้จ่ายด้านการปฏิบัติตามกฎหมายที่แพงที่สุดของตลาดพยากรณ์

กลับมาที่คำถามแรก: ทำไมแพลตฟอร์มตลาดพยากรณ์ถึงต้องแจกไข่ไก่ในร้านค้าจริง?

หากแยกการดำเนินการของ Polymarket กับ Kalshi ออก แล้วตัดเรื่องการกุศล การตลาดแบรนด์ และคำพูดประชาสัมพันธ์ออก สิ่งที่อยู่เบื้องหลังจริงๆ คือเหตุผลง่ายๆ: คนธรรมดาไม่กล้าที่จะฝากเงินในเว็บไซต์ที่ไม่เข้าใจ

กระเป๋าเงินคริปโต คีย์ส่วนตัว ค่าธรรมเนียม Gas บนบล็อกเชน ลึกซึ้งในคำสั่งซื้อ—แนวคิดเหล่านี้สำหรับคนทำงานในนิวยอร์กที่ทำงานวันละสิบชั่วโมง เป็นความเข้าใจที่แท้จริงและต้องใช้เวลาเรียนรู้ ยิ่งเข้าใจยากเท่าไร ความเชื่อมั่นก็ยิ่งต่ำเท่านั้น ยิ่งความเชื่อมั่นต่ำ ค่าใช้จ่ายในการดึงดูดลูกค้าก็ยิ่งแพง

และการโปรโมตร้านค้าจริงเป็นวิธีที่มนุษย์ในประวัติศาสตร์ธุรกิจได้พิสูจน์แล้วว่า เป็นวิธีที่โง่ที่สุดแต่ก็ได้ผลที่สุดในการแก้ปัญหาเรื่องความไว้วางใจ

บริษัทอินเทอร์เน็ตจีนเมื่อสิบปีก่อนก็ใช้แนวทางนี้: ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน รับข้าวสารหนึ่งถุง, สมัครสมาชิก รับไข่ไก่หนึ่งแผง ชาวเทคโนโลยีในตะวันตกเคยดูถูกแนวทางนี้ คิดว่าเป็นการโปรโมตแบบหยาบๆ ที่ไม่สามารถขยายผลได้และไม่เหมาะกับภาพลักษณ์ของแบรนด์ซิลิคอนวัลเลย์ แต่สิบปีต่อมา วิดีโอชาวนิวยอร์กต่อแถวรับคูปองอาหารมูลค่า 50 ดอลลาร์ในฤดูหนาว ก็ไม่มีความแตกต่างในเชิงตรรกะทางธุรกิจจากแถวยาวหน้าร้านซูเปอร์มาร์เก็ตในจีนเมื่อสิบปีก่อน

ไม่ว่าจะเป็นบล็อกเชน หรือปัญญาประดิษฐ์ ไม่ว่าจะเป็นตลาดพยากรณ์ หรือการเงินแบบกระจายศูนย์ สินค้าเทคโนโลยีที่มุ่งเป้าหาผู้บริโภคทั่วไป ล้วนแล้วแต่สรุปได้ในคำถามเดียว: คุณจะทำอย่างไรให้คนที่ไม่เคยได้ยินชื่อคุณ ยอมไว้วางใจคุณ

คำตอบของ Polymarket คือร้านขายของชำฟรีบนถนน Seventh Avenue มะเขือเทศและมะเขือม่วงบนชั้นวาง เป็นต้นทุนการได้ลูกค้าที่แพงที่สุดในอุตสาหกรรมนี้ และเป็นค่าประกันความไว้วางใจที่อุตสาหกรรมนี้ต้องจ่ายเมื่อพยายามเปลี่ยนจากกลุ่มคนเฉพาะกลุ่มไปสู่การใช้งานในวงกว้าง

วันที่ 12 กุมภาพันธ์ ร้าน The Polymarket เปิดให้บริการ อากาศในนิวยอร์กอยู่ที่จุดเยือกแข็ง

อนาคตของร้านนี้ยังเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน มันจะดำเนินไปนานแค่ไหน? จะเจอปัญหาเรื่องสต็อกและค่าเช่าเหมือนร้านค้าทั่วไปไหม? ชาวเมืองที่รับนมฟรีไปแล้วสุดท้ายจะกลายเป็นผู้ใช้งานจริงบนแพลตฟอร์มกี่คน?

คำถามเหล่านี้สำคัญ แต่ในช่วงเวลานี้ อาจไม่ใช่สิ่งที่ Polymarket ให้ความสนใจมากที่สุด

สิ่งที่มันสนใจจริงๆ คืออีกเรื่องหนึ่ง: เมื่ออุตสาหกรรมตลาดพยากรณ์ในอนาคตต้องออกมาปกป้องตัวเอง มันจะมีหลักฐานที่ให้ความรู้สึกอบอุ่นมากกว่าการบอกว่า “เทคโนโลยีของเราล้ำหน้า” หรือไม่

ใบเสร็จรับบริจาค 1 ล้านดอลลาร์ของธนาคารอาหารนิวยอร์ก ป้ายบนถนน Seventh Avenue และความทรงจำของชาวเมืองที่เคยรับนมฟรีหลายพันคน ล้วนเป็นสิ่งที่ Polymarket กำลังสะสมเป็นเดิมพัน

เดิมพันเหล่านี้จะสามารถแลกเปลี่ยนเป็นความอดทนของหน่วยงานกำกับดูแลและความไว้วางใจของสาธารณชนได้หรือไม่ ไม่มีใครให้คำตอบแน่นอน แต่สิ่งหนึ่งที่บริษัทนี้ตระหนักแล้วคือ: ในเกมนวัตกรรมทางการเงิน การปฏิบัติตามกฎหมายไม่ใช่แค่โจทย์ทางกฎหมาย แต่คือโจทย์ความไว้วางใจ และความไว้วางใจไม่เคยได้มาจากในออฟฟิศ